BIG DATA & the business of emotion

Een hypotheek in 2020
De klant aan het stuur. Er valt iets te kiezen. Online is er van alles zelf te doen. Met enkele muisklikken kun je een hypotheek voor je droomhuis regelen. Net zo gemakkelijk. En niet te veel lastige vragen. Gewoon invullen, klikken, klaar. 30 jaar geluk binnen 30 minuten voor elkaar. Of toch niet?

De financieel dienstverlener in 2020
Je zou er bijna neerslachtig van worden. Want wat is je rol nog als financieel adviseur? De “robo-adviseur” is rechtlijniger dan dat jij als mens ooit zult worden. De “robo-adviseur” vergeet geen getallen uit een tabel. De “robo-adviseur” heeft alle voorwaarden altijd paraat…..

En juist daar maak jij het verschil. De menselijke factor, de factor van de vertrouwde adviseur uit de buurt, de factor van de oprechte interesse in de wensen van jouw klant. Misschien is het advies van de “robo-adviseur” wel foutlozer dan dat jij ooit zult zijn. Tegelijkertijd is het ook zoutlozer. Jij kent je klant, jij weet wat hem of haar beweegt, jij kunt die second opinion leveren, dat stukje vertrouwen, naar jou komt de klant altijd toe. Ja toch?

Small data
De (vak)pers staat vol met stukken over BIG DATA. De grote technologie reuzen weten van alles van je. De banken weten precies hoeveel je op welk moment uitgeeft bij welk bedrijf. De supermarkten weten dat jij een voorkeur hebt voor belegen kaas en serrano ham. En zij bedrijven daar marketing mee.
En wat weet jij van je klant? Hoe zorg jij er voor dat je in verbinding blijft met je klant?

BIG DATA & the business of emotion
BIG DATA is geen bedreiging. Hoe perfect ook. Business is emotion. En dat levert de mens over het algemeen beter dan een robot (Wall-E in de gelijknamige Disney-film uitgezonderd misschien). Zorg ervoor dat je op het emotionele vlak komt bij je klant. Maak van je klant een relatie. Niet met groteske IT-projecten. Wel met wat jij en je team nu kan doen. Ga voor concrete acties. Passend bij jou en je bedrijf.

Zo blijf je in de lead. Je houdt verbinding. Je speelt in op wat er leeft. De vertrouwde adviseur van jouw klant. Be big in the business of motion!

SURION: BIG DATA? Small data first!

SURION heeft de workshop “BIG DATA? Small data first!” ontwikkeld. Deze wordt gegeven i.s.m. Aegon. Je maakt een korte voorbereidende opdracht op je bedrijf. Daarna zal in een interactieve sessie ingegaan worden op een eerste stap om je klantrelatie te verdiepen. De datum is 7 oktober 2016. De sessie vindt plaats in Zwolle bij Van Der Valk (zie www.valk.nl voor het adres). De tijdsduur is van 8.00 uur (we starten met een ontbijt) tot 11.30 uur. Dus na de middag meteen aan de slag…..

De investering bedraagt, als introductieprijs, slechts € 50,= (excl. BTW). Meer informatie en aanmelding via peter@surion.nl of 06-50666656. Ook kan je terecht bij Marco Braun en Marco Bolt van Aegon.

 

https://youtu.be/cpFjV5yXA

 

Two months off…….you bring light in!

De twee rustige maanden juli en augustus zijn voorbij. Nederland was “two months off”. Een mooi moment van bezinning. Terug- , maar vooral, vooruitkijken.

Het gaat goed. De economie groeit weer. Al 9 kwartalen opeenvolgend is er sprake van groei in Nederland. De donkere periode van de crisis hebben we achter ons gelaten. Tegelijkertijd is er geen tijd om zelfgenoegzaam achterover te leunen.

De economie is bezig met grote transities. Über, de grootste taxi-onderneming ter wereld heeft zelf geen taxi’s. AirBNB, de grootste verzorger van onderdak heeft zelf geen hotels.

De successen uit het verleden geven geen enkele garantie op succes in de toekomst. V&D heeft de slag gemist. Idem voor MS-mode, Scapino,  Paradigit, Mitra-slijterij en ga zo maar door.

Banken trekken zich terug uit de kernen. Een postkantoor is niet meer dan een balie bij een supermarkt of een tankstation. Alles wordt anoniemer.

Tegelijkertijd is de groei aan kleine, lokale, bierbrouwerijen groot. Restaurants zetten op de kaart waar de koeien die als biefstuk op het bord liggen, hebben gegraasd.  Kortom, lokaal centraal is bezig met een opmars naast de grote jongens op de markt. Local heroes rule!

En daar liggen kansen. Binnen de eigen community of bestaande klantenkring. De uitdaging is om, naast alle verleidingen die er zijn, op de radar te blijven bij jouw klant en jouw omgeving.  Hoe doe je dat?

Allereerst door duidelijk te hebben wat je markt is, wat je doelen zijn en wat je doet om ze te bereiken. En dan niet alleen de verkopers of accountmanagers, maar iedereen die bij het commerciële traject betrokken is.

Vervolgens bepalen waar je actie op wilt ondernemen. Waar liggen verbeterpunten in de relatie met de bestaande klanten? Waar is er nog markt die onontgonnen is?

En dan: focus. Gedecideerd op je doel af. Niet eenmalig. Continu. Door met elkaar als een team voor de doelstellingen te gaan. En maak daarbij vooral gebruik van je sterke kanten.

Neem daar 2 maanden voor. Pak het gestructureerd aan. Zorg voor een adviseur die jouw praktijk kent. Gevolg: blije klanten, gelukkige medewerkers en ook nog eens meer omzet.  You bring light in….

In 2 maanden maak jij de juiste stappen met de OmzetKatalysator. Een beproefde aanpak in een samenwerking tussen SURION en Progress to Go.  

Wil je weten hoe dit werkt? Bel of mail me!

Peter Wormskamp; tel. 06-50 66 66 56; mail: peter@surion.nl

Eye of the Tiger

Bang en neurotisch. Onrustig heen en weer slingerend door zijn of haar kooi. Af en toe grommend. Constant het traliewerk in de gaten houdend. De machtige klauwen ontdaan van de dodelijke nagels.

Dit beeld was tot niet al te lang geleden te zien als het circus de stad of het dorp weer eens aan deed. Als kind kon ik niet wachten tot het circus er was. De tijd tussen de borden om de lantaarnpalen en het binnenkomen van de stoet van vrachtwagens duurde me altijd te lang.

Ook in de dierentuin waren de grote katachtigen een van mijn favorieten. Indrukwekkende beesten die je letterlijk konden opvreten als ze zouden willen. Respect en ontzag, dat waren de termen die in mij naar boven kwamen als het om deze dieren ging.

En dan was daar de tegenstelling met het neurotische gedrag. Als kind zie je het eerst niet. Als je wat ouder wordt en je leest en ziet er wat meer over, dan ga je het snappen. Dit is niet gezond. Hier kooi je het wezen van het beest.

Anno nu zie je het nadrukkelijk ook terug in de werkomgeving. Medewerkers, managers en directeuren vertonen neurotisch “gekooid” gedrag. Duiken weg als er een “ingewikkelde” klant aan de balie verschijnt. Vrezen de interne controleurs. Durven de discussie niet meer aan met accountants. Bang voor onvoldoendes. Bang voor ontheffing van je taken. Bang voor einde carrière.

Want: klant is koning. Compliance is keizer.

Afwijkingen van keiharde processen leiden tot een tik over je poot. Of nog erger, je nagels worden er uit getrokken. Ja, dan bedenk je je nog wel een keer…

Als er dan geroepen wordt: “Er is weer ruimte, ga uit van je vakmanschap!” “Neem je verantwoordelijkheid!” “Gebruik je gezond boerenverstand!”, dan…. je raadt het al, dan gebeurt er niets.

Het luik van de kooi wordt opengezet. De tijger herinnert zich echter de tikken en de andere ellende als hij of zij de poot buiten de kooi hield. Slechts met een flinke stok is deze naar buiten te jagen. Het beeld van de tijgers in het circus die met een stok de arena ingejaagd werden helpt daarbij.

Het begint met vertrouwen. En dat, o heerlijk cliché, komt te voet en gaat te paard. Als je wilt dat alles anders wordt, dan ligt daar de sleutel. Zorg voor vertrouwen. Train je skills. Ga samen de uitdaging aan. Rise up, straight to the top!

Bouwen aan vertrouwen, skills en een aanpak om met een “tijgeroog” succesvol te worden?

SURION

www. Surion.nl;  peter@surion.nl; bellen naar 06-50666656

Delen? Is sympathiek!

 

LEArN to FLY

Mijn dochter heeft gisteren een stuk geschreven. Het thema was “Over twintig jaar”. Ze schreef over al haar dromen. Zelf gaf ze aan dat de dromen misschien wel wat aan de ambitieuze kant zouden zijn. Ze vervolgt met: “Maar een mens moet dromen en zo lang ik hard genoeg ervoor werk kan ik alles wat ik maar wil behalve vliegen uit mezelf natuurlijk, maar dat is anders.”

Ze heeft gelijk. Alles begint met een droom. Je wilt iets bereiken. Iets wat nog ver weg lijkt. Iets wat in eerste oogopslag misschien onmogelijk lijkt. In het bedrijfsleven gebruiken we dan termen als “Visie”, “Missie” en “Strategie”. Wat wil je als bedrijf zijn? Waar wil je naar toe? Wat is je doel?

De vraag is of we in het bedrijfsleven nog wel genoeg dromen. Veel ondernemers doen dag in dag uit wat ze al gedurende langere tijd doen. Omdat het altijd gewerkt heeft. Omdat het geleid heeft tot succes. En tegelijkertijd is het belangrijk om te blijven dromen. Om te leren vliegen. Niet vliegen uit jezelf. Maar wel vliegen met de juiste instrumenten.

De kunst is om de juiste instrumenten te kiezen. Voordat je het weet heb je voor jezelf een cockpit van een Airbus A380 gecreëerd (u weet wel, het grootste verkeersvliegtuig ter wereld). Een cockpit met honderden metertjes, handels en knopjes. Heel nuttig voor deze luchtgigant. De vraag is echter of je dat als bedrijf in het MKB nodig hebt. De droom begint met het voor de eerste keer loskomen van de grond. En dat dan ook prima in een Piper Cub. Voor degenen die minder ingeburgerd zijn in de aviatics: dat is een vliegtuig van rond 1940 dat in grote getale gebouwd is en bestaat uit een frame van aluminium,
overspannen met doek. Het dashboard bestaat in de basale versie uit 5 klokken. Relevante klokken. Dat wel.

De uitdaging anno nu is de volgende: heb je nog een droom als ondernemer? Zo ja, hoe ziet die er uit? Omschrijf hem eens. Maak hem zo concreet mogelijk. Wil je vliegen? Hoe hoog wil je vliegen?
Vervolgens: hoe houd je in de gaten of je op koers ligt? Welke klokken gebruik je? Wat is het minimum om voor elkaar te krijgen dat je de klant dat geeft waar hij om vraagt? Wat is nuttig, wat is ballast? En dan?

Dan verwijs ik weer naar mijn dochter. Vliegen uit jezelf zal niet lukken. Je kunt echter met hard werken, en het juiste toestel, wel leren om te vliegen.

Een gesprek over doelen, meten en blijven presteren? Call Peter: 06 – 50 66 66 56
Delen? Ja, helemaal goed!

De Koninklijke Weg vs. The Catch-Up Trip

Meer dan eens wordt er gesproken over de koninklijke weg. De weg die nobel is. De weg geplaveid met glorie. De weg die leidt naar het hoogste punt. En laten we eerlijk zijn. Wie wil er nou niet naar het hoogste punt?

Nu ligt het wel aan jezelf om te bepalen wat je als hoogste punt ziet. Voor de een is het drielandenpunt in Vaals al behoorlijk hoog. Anderen gaan voor niets minder dan de Mount Everest. Vaak heeft het iets te maken met de inschatting van je eigen conditie en ambitie. En daar wordt het meteen lastig. Want: is je inschatting van je conditie de juiste? Is de ambitie die je hebt jouw ambitie? Of is het de ambitie van je omgeving waarvan jij vindt dat je er invulling aan moet geven?

Belangrijke vragen. Voor jou. En voor jouw bedrijf of de organisatie waar je voor werkt. Gun jij je die tijd? Het even terugblikken. En vervolgens weer naar voren kijken. Want al ga je de koninklijke weg. Ook die heeft onderhoud nodig. Voorbeeld? Kijk maar eens naar de video van El Camino del Rey. Echt even volhouden. Het is maar 6:30 minuut.

Er waren momenten in de video dat ik de hoogte echt even in mijn buik voelde. En nu heb ik niet perse last van hoogtevrees. Ook een koninklijke weg op niveau heeft onderhoud nodig. Dat moge duidelijk zijn. Nu weet je wat er bedoeld wordt als we bij The Catch-Up Trip spreken over: “Wij zoeken de durfals, de branies, de denkers, de doeners, de dapperen, degenen die halen maar zeker ook brengen!”

Catch-Up! en ga mee. Voor bouw en onderhoud van jouw koninklijke weg! En het is echt veel minder extreem dan in de video. We zijn immers niet levensmoe en houden van begaanbare paden (de gerenoveerde El Camino del Rey is meer mijn ding; zoek maar op Youtube). Informatie over “The Catch-Up Trip” via Peter: 06 – 50 66 66 56, of Matthieu: 06 – 10 86 74 71. Meer informatie via ook via de website: www.progresstogo.nl

Changes

“Naught may endure but mutability!”

Bovenstaand citaat heb ik ooit gebruikt bij een stagerapport. Wat wist ik toen? Veel. Althans dat vond ik zelf. 3e jaars Bestuurskunde aan de Universiteit Twente en gezegend met een (on)gezond portie zelfvertrouwen (of was het arrogantie?).

We springen even in de tijd. Nu is het 2016. Ik heb diverse functies binnen de financiële dienstverlening uitgeoefend. Veel veranderingen gezien. Van de wilde jaren ’90 naar de wereld van nu. Sterk gereguleerd. Een imago dat gedaald is tot de status van “schurk” of “boef”. Een beeld dat anno nu gecultiveerd wordt door (sommige) politici en vertegenwoordigers van de media. En tuurlijk, er zijn ook excessen geweest. Zeer zeker. En iedereen heeft daar op zijn of haar manier aan meegedaan. Van de hoogste directieburelen tot aan ome Henk.

Ome Henk? Ja ome Henk. Want was het niet ome Henk die als een van de eersten in 1995 een aandelenleaseproduct had aangeschaft? En daar op elke verjaardag de ooms, tantes, neefjes en nichtjes mee heeft uitgemaakt voor absolute sufferd als je hier niet aan mee deed? Ome Henk als “greedy” aanstichter. Wie had dat gedacht.

Maar goed. Afgezien van dit fictieve familielid van ons allen heeft de wereld een behoorlijke draai gemaakt. Saai was zelfs een tijdje sexy en fintech is het nieuwe goud in de financiële dienstverlening. En verandering is inderdaad op dit moment de constante.

Nou kun je verandering zien als een bedreiging. Dat is een keuze. Veranderingen laten zich over het algemeen echter moeilijk stoppen. De melkwinkel heeft het niet gered. De sigarettenboer op de hoek is ook vrijwel verdwenen. En ook het stoppen van de “climate-change” laat nog geen grote successen zien (hoewel er ook geleerden zijn die vermoeden dat we aan de vooravond van een volgende “kleine ijstijd” staan; ook een change maar dan weer de andere kant op…..).
Ik vind veranderen leuk. Dat durf ik wel te stellen. En dan ben ik echt niet een revolutionair die met vlaggen op barricaden gaat staan. Neemt niet weg dat een beetje schoppen op zijn tijd wel leuk is om te doen. Maar ik geloof niet in alles tegelijk veranderen en je in complete chaos storten. Je blijft toch een beetje een mannetje uit de financiële dienstverlening…

Tegelijkertijd heb ik altijd een accent verlegd. Verschillende perspectieven op hetzelfde onderwerp. Omdat het onderwerp nooit verveeld. Omdat een ander kleurtje maakt dat het er heel anders uitziet. Goed voor mezelf en goed voor mijn omgeving. Voorlopig is mijn onderwerp het verder verbeteren van organisaties (en niet op de minste plaats de mensen die daarin werken), binnen de financiële dienstverlening. Als het gaat om inrichting, maar ook als het gaat om commercie. De perspectieven die ik meebreng zijn die vanuit een verzekeraar, een financiële dienstverlener (vroeger bekend als “tussenpersoon”), een consultancybedrijf, een hypotheekbank, een retailbank, een private-bank en een vakvereniging.

En mijn verandering van perspectief? De eigen onderneming! Surion is die gaan heten. Serieus met een twist. Kortom: Surieus Ondernemen! Een verandering. En dat voelt goed. Tegelijk gun ik iedereen: verander ook! Dat malle citaat uit mijn studententijd was eigenlijk zo gek nog niet!

Disruptive; I won’t do what you tell me…

dis’ruptive (Bijvoeglijk naamwoord)

causing disorder: “a disruptive child.”
ontwrichtend, ordeverstorend

© K Dictionaries Ltd.

Een van de meest gehoorde en gelezen kreten van de laatste tijd. Er wordt enorm mee gekoketteerd : “disruptive”. Wil je nog mee doen, dan moet je echt “disruptive”. Kortom de “ordeverstorende kinderen” grijpen de macht. Vaak betekent dat ze nieuwe toepassingen bouwen vanachter hun MacBooks met daarop stoere stickers. Bij wijze van spreken met zijn allen vanuit de Starbucks de wereldorde ontwrichten en kijken wat er gebeurt. “Cool” of zoals mijn zoon van 11 tegenwoordig zegt “ziek” (een nare term, maar ja: “vet” was ook niet alles).

En er worden natuurlijk ook fantastische nieuwe zaken gecreëerd. Booking.com staat bij mij in het lijstje favorieten. En dat was toch behoorlijk “disruptive” voor de bestaande orde van reiswinkels. Boeken koop je tegenwoordig vaak bij Bol.com. Net als elektrische spulletjes. En anders kun je ook nog naar Coolblue.nl . O ja, en muziek dat is Spotify.

En tegelijkertijd zie je een kentering. Amazon.com opent en masse boekwinkels in de VS. Coolblue opent ook winkels, maar dan in Nederland. Het ouderwetse vinyl maakt een comeback. De LP’s staan tegenwoordig in de bakken van de Mediamarkt.

Waarom? Mijn niet wetenschappelijke waarneming: omdat het fantastisch is om ook zaken vast te houden voordat je het koopt. Het is prettig om ergens binnen te lopen. De hele dag thuis is ook maar zozo. Omdat je als mens ook dat volledig irrationele “iets” zoals gevoel hebt. Daarom. De “homo economicus” bestaat. Maar niet voor 100%. In (bijna) niemand.

Hoe krijg je nu als financiële dienstverlener het voor elkaar om de klant ook bij jouw boutique naar binnen te trekken? Niet door alleen te gaan roepen dat je de goedkoopste bent. Dat kan natuurlijk. Krijg je wellicht klandizie mee en vooral een schorre keel. Wat zou je er van vinden om je bestaande klanten nog een keer te vragen om langs te komen? Niet alleen voor de fantastische bonenkoffie die je tegenwoordig schenkt. Nee, vooral omdat je hem of haar kent. Je hebt zaken gedaan. Je hebt je zaakjes goed op orde. Je hebt dus gespreksstof. Je helpt je klant in zijn of haar financiële carrière. Doordat je de hypotheek (bah wat saai….) prima voor ze volgt. Doordat je de risico’s die ze lopen in kaart hebt. Doordat je al dat saaie werk voor hen doet. Ennn, daar willen ze best voor betalen.

Dat vraagt wel wat “disruptive” gedrag van jou. Achter je MacBook (of een willekeurige ander laptopmerk) je klantbeeld compleet maken. De foto kunnen presenteren. Of weten wat je moet vragen om de foto weer actueel te kunnen maken. Dan zijn de minuten die je klant bij jou doorbrengt goed besteed en kunnen zij daarna weer lekker in de Starbucks online een reis boeken. Want ze laten zich echt niet zo maar zeggen wat ze moeten doen….

Nozel

Vandaag een mooi bericht ontvangen. Geslaagd. Binnen enkele maanden naar Greenbelt voor LEAN Management. Lekkerrr. Als een kind zo blij. Een heerlijk gevoel.

Wat heb ik geleerd? Nou vooral dat met een open blik en een dosis nieuwsgierigheid je binnen korte tijd veel kan leren. Vooral als je echt eens uit je comfortzone treedt en een nieuwe wereld in stapt. In mijn geval de wereld van de IT. Totaal andere setting, andere mensen, andere cultuur. De stropdas kun je in ieder geval thuislaten. De sfeer is informeel. De inzet niet zeker niet minder dan elders.

En ook hier zie je de processen die op veel plekken binnen talloze organisaties ziet. In de basis is iedereen van goede wil. De drang naar voren is er. Maar die dagelijkse routine. Die slokt tijd op waardoor er zaken blijven liggen. Hoe prettig is het dan dat iemand van buiten vragen komt stellen over het waarom der dingen (en later ook helpt bij het vinden van oplossingen). Een onnozele kan meer vragen dan 10 wijzen kunnen beantwoorden.

Nu pleit ik niet voor onnozelheid. Verre van dat. Een leercurve is ook prettig voor de onnozele. Om zelf wijzer te worden, en vooral ook om de organisatie verder te helpen. En het blijkt dat het werkt. Door dicht op de medewerker te kruipen en met hem mee te kijken vallen je dingen op waar de direct leidinggevende van de afdeling niet aan toe komt. Niet uit onwil. Vooral omdat het vergadercircus meer dan de helft van de tijd opslokt.

Hoe doorbreek je dit nu? Hier is geen wondermiddel voor. Maar een ding staat vast. Het begint met de wil om dit te doorbreken en de ruimte die geboden wordt om dit te doen. Als er dan toch een toverwoord gebruikt zou moeten worden is dat: vertrouwen. Zonder vertrouwen in jezelf en je omgeving gebeurt het niet. De goedwillenden zijn bereid om de nek uit te steken. Echter niet als het eigen lijfsbehoud hiermee in gevaar komt.

Hier ligt een grote taak voor het “hoger” management. Of je het nu wilt of niet. Iedereen kijkt omhoog. Jouw gedrag ligt onder het vergrootglas. Al voelt het voor jou dat je deur altijd open staat. Soms moet je de gasten even uitnodigen. Of je gaat naar ze toe. Gaat er naast zitten. Kijkt wat ze doen. Niet om te corrigeren. Wel om te leren en samen beter te worden. Voor de klant. Want die betaalt. En niet voor onnodige zaken die intern heeeel belangrijk zijn, maar wij hij of zij niets aan heeft.

Is dit alles nu zogenaamde “rocket-science”? Nee. Niet echt. Maar door het nu eens echt te doen worden we allemaal wat meer nozel (en niet: laten we het maar proberen!).

Wijze uit het Oost’n over nozel op 1:15 minuut (elke gelijkenis op een bestaande echtgenote berust op louter toeval):

 

Tegendraads kapitaal

Tegendraads kapitaal

Dit weekend naar Hamburg geweest. Met 2 vrienden. Gezellig naar het voetbal en daarna uit in Hamburg. Ik kom daar nu al drie jaar in de zomer bij de meest recalcitrante voetbalclub van geheel Duitsland, of misschien wel van de hele wereld, FC Sankt Pauli. Ontstaan in de oude havenwijk met zijn cafés, goktenten en bordelen in het jaar 1910. Al meer dan honderd jaar een aparte club. “Non established” zoals ze zelf zeggen. Meerdere keren ging de FC bijna financieel ten onder. De relatie met de 1e Bundesliga was er een van een veerpont; heen en weer. De kosten waren bij de “weer”-vaart vaak nog wel nog op het “heen”-niveau.

Het stadsdeel verpauperde in de jaren ‘70. Leegstand en laag allooi waren het motto. Een kudde ongeorganiseerden nam in de jaren ’80 voor een deel het stadion over. Linkse punkers, krakers en ander alternatief spul. Een piratenvlag met een Totenkopf werd mee het stadion in gesleurd. Als daad van protest en ook als provocatie. Ondertussen werd er ook nog gevoetbald. Met wisselend succes.

Wat wel veranderde was de signatuur van de club. De koers werd echt definitief verlegd naar links en activistisch. “Kein Fussball den Faschisten!” en tegelijkertijd het oprichten van Viva Con Aqua (waterprojecten) en Kiezhelden (projecten in de buurt St.Pauli).

Na de zoveelste uitglijder moest in 2002 door middel van een grote actie het vege lijf gered worden. De grootste vertegenwoordiger van het voetbalkapitalisme in Duitsland, FC Bayern Munchen, schoot zelfs te hulp. Ook werden er ruim 140.000 “Retter” T-shirts verkocht.

Dit was een keerpunt voor de club. De idealen werden niet verloochend. Tegelijkertijd werd er fors omzet gedraaid door het erfgoed van Traditionsverein en de tegendraadse reputatie te vermarkten. Als je geen Messi hebt, zul je het over een andere boeg moeten gooien…

Zo ben ik er via via ook terechtgekomen. En het heeft me gepakt. De sfeer is 100% tolerant. Het publiek varieert van pareldragende dame tot veiligheidsspeld piercende punker. Maar iedereen is er omdat hij of zij er graag wil zijn en wil genieten van de club. Een club die dit jaar zelfs de regenboogvlag in zijn uittenue heeft opgenomen. Omdat je toch op pad gaat en dan simpel kunt aangeven dat wat jou betreft alle mensen gelijk zijn. Overigens zo’n uitshirt kost € 69,95 in de fanshop. Door jezelf te blijven en ergens voor te staan, met kapitaal iets tot stand brengen. Zeg maar tegendraads kapitaal.

tricot-fcstpauli-2015